HISTORIA WILII I JEJ MIESZKAŃCÓW
Podstawą źródłową niniejszego opracowania historycznego są zasoby zgromadzone w Archiwum Państwowym w Koszalinie (zespół Akta Miasta Koszalina), Muzeum w Koszalinie, Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie Delegatura w Koszalinie, pochodzące z koszalińskich ksiąg adresowych, źródeł kartograficznych, prasy międzywojenne oraz opracowań historycznych.
Położenie.
Budynek przy obecnej ul.Piłsudskiego 51 (Danzigerstrasse) znajduje się 1,3km w linii prostej na północny wschód od Rynku Staromiejskiego w Koszalinie.
Koszalin to idealne położone miasto na mapie regionu.Nad morze do Mielna tylko 10 minut autem (15 km) , do Kołobrzegu drogą S6 tylko 20 minut, do Szczecina 1,5 godziny autem , jeszcze krócej do Goleniowa na lotnisko.Jest to perfekcyjne miejsce wypadowe do wszelkich atrakcji w regionie koszalińskim takich jak jeziora, lasy, plaża, morze.
Historia pierwszego mieszkańca
Wilhelm Branderup
W roku 1910 musiała toczyć się jeszcze sprawa spadkowa, gdyż w kolejnym roku nie ma uściślonego właściciela budynku, a jest jedynie informacja, że należy on do spadkobierców Wilhelma Brandrupa.
Jednocześnie jako lokator domu figuruje kapitan Friedrich Luchs, dowódca kompanii. Zapewne był on żołnierzem pełniącym służbę w koszalińskim 54 Infantiere Regiment.
Do czasu zbudowania koszar przy obecnej ul. 4 Marca żołnierze tej formacji wojskowej zakwaterowani byli w wynajmowanych domach na terenie całego miasta.
Oryginalny podpis Wilhelma Brandstrupa, widniejący na dokumentacji budowy domu przy ulicy Danzigerstrasse 51, 1901 rok.
Wydaje się, że z kwestią spadkową nieruchomości związany jest dokument wydany przez koszaliński magistrat zwalniający 7 kwietnia 1910 roku z hipoteki zabezpieczającej wwysokości 1107,11 marek, którego odbiór dokumentu potwierdziła Hedwig Brandstrup z Bydgoszczy, siostra zmarłego budowniczego nieruchomości.
Anton Mews 1914
Cztery lata później znajdujemy jako lokatorkę Charlotte Müller. Trudno rozstrzygnąć ich relacje, jednak już dwa lata później musieli przypaść sobie do gustu, albowiem w. 1919 roku Charlotte występuje jako Mews, z domu Müller.
Karla Beilfuß
W roku 1922 jako właściciela domu spotykamy Karla Beilfuß, urzędnika miejskiego
Berta Münchow 1922-1924
Bertę Münchow, z d. Neujahr, wdowę. Domyślać się można, że – być może jak w
przypadku Charlotte Müller oraz Antona Mews –iż kobieta pełniła rolę gospodyni domu.Tylko, że w pierwszym przypadku parę połączyła miłość.
Kar l Beilfuß 1922-1924
Z tym okresem dziejów domu związany jest dokument datowany na 10 października 1924 roku, w którym to władze miasta na wniosek Karla Beilfußa informują, że w miejskiej kasie pożyczkowej (Stadsparkasse) zdeponowana została książeczka hipoteczna na kwotę 1120 marek, stanowiąca zabezpieczenie prac mających na celu
utwardzenie nawierzchni Danzigerstrasse.
Viktor Meyer 1925
Kilka lat później jako mieszkańców domu widzimy Viktora Meyera, kupca
Friedrich Gatzke 1925
Friedrich Gatzke, był ślusarzem.
Viktor Meyer 1925
Friedrich Bethge
Oryginalny podpis radcy rejencyjnego Friedricha Bethge, widniejący w dokumentacji
archiwalnej.
Fragment dokumentacji 1937 r.
Józef Szantyr 1947-2012
Budynek, jak się wydaje, przetrwał II wojnę światową w dobrym stanie. W 1947 roku wprowadził się tu dr Józef Szantyr – lekarz i organizator służby zdrowia w
powojennym Koszalinie, który wcześniej zamieszkiwał lokal przy tej samej ulicy, nazwanej po 1945 roku ulicą Armii Czerwonej. Budynek ten został potem wykupiony przez doktora Szantyra.


Komentarze
Prześlij komentarz